text background
Τα άτομα ενός στερεού σώματος που βρίσκεται σε οποιαδήποτε θερμοκρασία εκτελούν συνεχώς κάποιες μικρές ταλαντώσεις (δονήσεις) γύρω από μια θέση ισορροπίας (σταθερές θέσεις). Αν προσφέρουμε ενέργεια σε ένα στερεό σώμα, συνήθως με τη μορφή θερμότητας, αναγκάζουμε τα άτομα του σώματος να κινηθούν, με μεγαλύτερο πλάτος ταλάντωσης. Η θερμοκρασία ενός σώματος αντιστοιχεί στην κίνηση των μορίων του σώματος. Άρα αύξηση της θερμοκρασίας ενός σώματος σημαίνει κίνηση των μορίων του με μεγαλύτερα πλάτη, πάει δηλαδή πιο μακριά από τη θέση ισορροπίας. Δηλαδή η προσφερόμενη θερμότητα αποθηκεύεται με τη μορφή κινητικής ενέργειας στα άτομα του σώματος. Όσο η θερμοκρασία αυξάνει τόσο πιο μακριά κινούνται τα άτομα του στερεού σώματος. Κάποια στιγμή όταν η θερμοκρασία φτάσει στη θερμοκρασία τήξεως του σώματος (λιώσιμο) τα άτομα κινούνται τόσο βίαια που ξεφεύγουν από τις θέσεις ισορροπίας τους (σταθερές θέσεις). Τότε το σώμα περνάει από την στερεή φάση στην υγρή.
Ανάλογα με το σώμα που θέλουμε να λιώσουμε χρησιμοποιούμε διαφορετικό τρόπο π.χ για να λιώσουμε ένα παγάκι αρκεί να το βγάλουμε από το ψυγείο, ενώ για να λιώσουμε το χαλκό η το σίδερο χρειαζόμαστε ειδικές κατασκευές.
Γιατί στην ιστορία προηγήθηκε η εποχή της πέτρας ακολούθησε η εποχή του Χαλκού και καταλήξαμε στην εποχή του σιδήρου;
© 2003-2014 Δέσποινα Μ. Γαρυφαλλίδου Αθήνα